تبليغاتX
درد بسيار و طبيبي در راه... - طلوع کن ز فلسطین دوباره روح الله...
درد بسيار و طبيبي در راه...
عاشق که شد یار به حالش نظر نکرد -- ای خواجه درد نیست وگرنه طبیب هست
تاريخ 87/10/13 ---  سعید خدامی اشکذری

 

امام خامنه ایqazza غزه

نیام  بر کشم  امشب به سبک بدر و تبوک

برادری  که  خموشی    "فاین هم قتلوک"

کجاست دست خبیثی که بست چشم تو را

که  چشم هم  زدنی شد  تو را تمام سلوک

                                                به پشت قافله گو "لا اله الا الله"

سکوت  بر لب ما مانده بود  یا  طاعون

که  سر به  بَرد زمین داد  شاخه زیتون

خمود  سرد زمستان، دروغ، صلح جهان

خموش موسیِ عمران و زنده شد قارون

                                             علیک "آجرک الله یا رسول الله"

به رقص با می و شمشیر؛فاش با شیطان

برادرم نشناختی  که بود؟ ؛ ابو سفیان!!!

شیوخِ جیره خورِ دون و  غرقِ در شهوت

ببین   اولئک انعام؛  اضل تر  از  اسبان

                                              دعا نما که نبیند "علی ولی الله"

برای   درد  دلت ،  واژه ها   چنان   کم  بود

که اشک و خون به هم آمد، عجیب مرهم بود

به  خواب  رفته و    سرد است  جسم  دلبندم

گرسنگی   نفسش    را  برید ؛     بی غم بود

                                              عنایتی بنما یا حسن کریم الله

کسی که پشت حماس وحماسه را خم کرد

و  داغ   کشتن   هابیل را   به  آدم   کرد

سکوت  کل جهان است  و  نیست  بومازن

که   بند پاره شد و  چون حرامیان  رم کرد

                                              بیا که بت شکنی نیست یا خلیل الله

و غزّه!  احمدمان نیست  ورنه می آمد

و ما رایتَک یا قدس " همت و احمد "

ببین که رنگ سیاست گرفته ایمان ها

به جزر رفته جهاد و شکسته کشتی مَد

                                              طلوع کن ز فلسطین دوباره روح الله

نماز  و  غزّه  و  آتش  آهااااااای  عاشوراست

ریاض و  کوفه  و تهران  سکوت  پابرجاست

صدای   العطش    از  خیمه گاه     می آید

علم به روی زمین است ومشک بی سقّاست

                                              کجاست منجی آل حسین ثار الله

 

فعلا تا آخر جنگ اسلام با کفر اینجا هستم

 

www.DWI.ir


Dwon With Israel

 

صبح پیروزی نزدیک است...

--------حافظ و طبيب---------
---قلمت را بردار---

خسته شده بود
چند روز مي شد نخوابيده بود
گفت: حاجي، يك ساعت استراحت بده
احمد همونطور که نگاهش رو به افق دوختته بود مکثی کرد و گفت:
رزمنده وقتي استراحت مي كنه كه پرچمش رو انتهای اون افق بكوبه.

هنوز به افق كه نگاه مي كني مي بينيش كه در حال رفتنه
خیلی بزرگ بود این حاج احمد.
----------------
مومن!
اگه به افق رسيدي كه سلام منو به حاجي برسون
ولي اگه نرسيدي خستگي برات يعني مرگ!
سلاحت يادت نره؟!
قلمت رو میگم.

دسته بندي
ديگر نوشته ها
صندوقچه نوشته ها
الباقي رفقا
آقا
لوح
نوشته هاي نسبتا جالب

بيا فالت بگيرم --- جان بقربان